Verhaaltjes

Cultureel verschilletje

Cultureel verschilletje

Een van de redenen dat ik in het buitenland woon is omdat ik culturele verschillen mega interessant vindt. Soms zorgen deze verschillen voor ongemakkelijke situaties maar soms zijn ze ook hilarisch. Ik ga er eentje vertellen..  Bij Tumi hebben we een hond genaamd Alomo. Milou […]

Werken bij Tumi

Werken bij Tumi

Ik ben alweer 4 weken aan het werk bij Tumi.. de tijd vliegt voorbij! Op het begin was het wel even wennen. Van mijn luizenleventje in Bolga naar hard werken in Kumasi. Eerst ga ik even vertellen hoe Tumi tot stand is gekomen. Milou is […]

Reis met mijn ouders en ByeBye Bolga!

Reis met mijn ouders en ByeBye Bolga!

Afgelopen weken zijn voorbij gevlogen en ik heb geen momentje kunnen vinden om weer even te schrijven. Als eerste zijn mijn ouders op bezoek gekomen. We hebben de eerste paar dagen besteed in Bolga. In Bolga waren de dagen vol met mensen, projecten en bezienswaardigheden […]

Nieuwe uitdaging

Nieuwe uitdaging

Mijn tijd in Bolgatanga zit er bijna op.. Vorige week heb ik mijn laatste werkdag gehad bij de smoothiebar en eind van de maand ga ik de stad verlaten. Het oorspronkelijke plan voordat ik ging was om te gaan helpen een naaiatelier opnieuw op te […]

Crazymansland

Crazymansland

De Upper-East provincie waar Bolgatanga zich bevind wordt ook wel het ‘Crazymansland’ genoemd. Een van de redenen ga ik even vertellen. Een tijdje geleden liep ik in de avond over straat en hoorde ik ijzer tegen elkaar aan slaan. Het klonk als in films waar […]

Verkopers gezocht!

Verkopers gezocht!

Voor een vriend in Ghana ben ik op zoek naar mensen in Nederland die een baantje voor erbij zoeken. Hij heeft in verschillende communities rondom Bolgatanga bijna 100 vrouwen die voor hem manden maken. Ze produceren zo veel maar hebben niet genoeg kopers. Ze hebben […]

Reis met Nien

Reis met Nien

Nadat we Bolgatanga achter hadden gelaten zijn we naar Kumasi gegaan. Hier verbleven we in het Tumi hostel. Dit hostel was opgezet door een Nederlandse jongedame Milou. Het hostel zorgt voor het inkomen dat haar naaiacademie kan laten draaien. Het was een super gezellig hostel […]

Fijne feestdagen

Fijne feestdagen

Het is alweer eventjes geleden dat ik iets heb geschreven. Time flies when you’re having fun! Afgelopen weken ben ik druk geweest met het maken van onze kerstoutfits. Vooral mijn zusje Cle draagt altijd de afdankertjes van Berta of van andere familie. Ik dacht laat […]

Happy Birthday!

Happy Birthday!

Een Ghanese verjaardag vieren.. wat een uitdaging! Afgelopen vrijdag was het zover: ik werd weer een jaartje ouder. Ik had mijn familie beloofd om een Nederlands gerecht voor ze te koken. Aangezien ik niet echt van onze Hollandse pot houd besloot ik Roti voor ze […]

Opening Step-Up Smoothie bar

Opening Step-Up Smoothie bar

Maandag hebben Berta en ik samen de Smoothie bar geopend. Berta werkt samen met Mary in de andere smoothiebar die ‘Zaare’ heet(dit betekent welkom). Het was de bedoeling dat ze me een paar dagen zou inleren maar alles ging eigenlijk best wel gemakkelijk. Verschillende keren […]


My Diary

Cultureel verschilletje

Cultureel verschilletje

Een van de redenen dat ik in het buitenland woon is omdat ik culturele verschillen mega interessant vindt. Soms zorgen deze verschillen voor ongemakkelijke situaties maar soms zijn ze ook hilarisch. Ik ga er eentje vertellen.. 

Bij Tumi hebben we een hond genaamd Alomo. Milou heeft Alomo gevonden op de stoep van ons pand. Zij liep als een klein verwaarloosd puppytje op de oprit. Milou heeft haar meegenomen en sindsdien is zij de mama van Alomo. Alomo heeft 2 betekenissen. Als eerste is het een likeurtje in Ghana en als 2e betekent het ‘my love’ in Twi, de taal die hier gesproken wordt. In Ghana zien mensen honden niet als huisdieren maar als straatdieren. De mensen die bij Tumi komen zien dat wij dat zo niet zien. Alomo wordt behandeld als een vriend en collega. Hij groet al ons personeel als zij binnen komen, hij loopt de hele dag achter onze tuinman aan en wordt geregeld op de schoot van zijn mama gezet voor fijne knuffels. Laatst hadden we een teamvergadering en toen hebben we het zelfs 10 minuten gehad over Alomo en wat voor eten hij lekker vindt. Hilarisch! 

Laatst was er weer zo’n intercultureel verschilletje. Een van onze werkneemsters noemen we Sister Diana en zij houdt ontzettend van Alomo en fufu. Alomo kennen jullie nu en Fufu is een gerecht dat gemaakt wordt van bakbanaan en cassave. Als deze ingrediënten gekookt zijn worden ze met een grote stok geplet(Zie bovenstaande afbeelding). Ontzettend vermoeiend werk! Sister Diana maakt dit een aantal keer in de week. Ik had net gegeten toen ze me op een middag een bordje aanbood maar kon dit natuurlijk niet weigeren. Ik begon enthousiast aan mijn fufu maar kon het natuurlijk niet op omdat ze altijd te grote porties geven. Ik deelde mijn fufu in kleine stukjes zodat Alomo het op kon eten. Ik zetten mijn bordje naast Alomo’s drinkbak in de hoop dat zij het op zou eten. Een paar minuten later kwam Sister Diana naar buiten, zag Alomo van het bordje eten en begon te roepen. Ik dacht shit ze vind het vast beledigend dat ik haar heilige fufu aan de hond heb gegeven maar dit bleek niet het geval. Hetgeen waar ze zo om schreeuwde was dat ik Alomo van het bord liet eten. Ze riep; ‘We hebben hier 6 bakjes waar Alomo uit kan eten, Alomo is een hond geen mens en hij hoort niet van een mensen bord te eten.

Moet ik dan morgen weer van dat bord eten?! Dat kan echt niet!!’ Ik lag helemaal in een scheur! Als we thuis ons bordje niet leeg aten legden we de restjes op een bord en gaven het aan de hond die het bordje dan mooi schoon likte. De afwasmachine maakte het bord daarna wel weer goed schoon. Ik probeerde dat aan haar uit te leggen maar ze moest er niks van weten. Ze ging naar de keuken om het aan alle collega’s te vertellen en even later liep ze naar het klaslokaal om het ook tegen alle studenten te zeggen. Whoepsieee! Gelukkig konden we er uiteindelijk allemaal om lachen.